Archive for the ‘ewidencjonowanie’ Category

Niedawna zmiana w prawie dotycząca ustawy o VAT w artykule 43 wprowadziła możliwość zwalniania od płacenia podatku od towarów oraz usług świadczonych dla opieki medycznej, służących ratowaniu, poprawie, przywracaniu zdrowia oraz profilaktyce (chodzi o te towary i usługi, które są świadczone na rzecz zakładów opieki zdrowotnej na terenie takich placówek). Zostało również dookreślone, że zwolnienie dotyczy również czynności wykonywanych na rzecz pacjentów. Zatem wprowadzona zmiana określa, iż zwolnieniu takiemu podlegają również usługi medyczne wymienione w art.18d ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 roku o zakładach opieki zdrowotnej jak i usługi psychologa, lekarza oraz dentysty, pielęgniarki położnej.
Zwolnienia zostały również rozszerzone w zakresie usług dotyczących pomocy społecznej oraz usług określonych w przepisach dot. przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie.
Zatem zakres usług podlegających zwolnieniu został znacznie rozszerzony wraz z nowelizacją ustawy o VAT- dzięki temu więcej podatników będzie mogło skorzystać ze zwolnień. Ma to na celu zwiększenie opłacalności usług oraz dostarczania towarów dla jednostek takich jak zakłady opieki medycznej oraz zmniejszenie kosztów takich zakładów co powinno skutkować ich większa opłacalnością a co za tym idzie większym szansom utrzymania się danej jednostki.
Nie tylko przedsiębiorcy świadczący usługi itp. dla jednostek wymienionych wyżej mają możliwość korzystania ze zwolnień- dla usług restauratorskich, konserwatorskich, części usług wykonywanych przez instytucje zaliczane do gospodarki budżetowej oraz przy dostawach części wyrobów medycznych również zasadne jest stosowanie zwolnień (mają one jednak charakter przejściowy).

Również w zakresie stosowania zerowej stawki podatku nastąpiły zmiany (wprowadzenie w życie zmian miało miejsce z pierwszym dniem kwietnia 2011 roku). Chodzi tu o rozszerzenie zerowej stawki VAT na niektóre towary i usługi związane z transportem lotniczym. Dokładnie zmiana dotyczy dostawy środków transportu, wyposażenia pokładowego dla przewoźników, którzy dokonują głównie przewozów międzynarodowych oraz części zamiennych (również import tych towarów przez wymienionych przewoźników). Wcześniej obowiązujące prawo przewidywało rozróżnienie w zależności od masy danego środka transportu itd.
Jako że ustawa wymienia „przewoźnika wykonującego głównie przewozy międzynarodowe” potrzebna była również konkretna definicja takiego przewoźnika i znalazła się ona w ustawie. Za takich przewoźników uznani mogą być, którzy wykażą przewagę w wysokości przynajmniej 60% w każdej z trzech kategorii- mianowicie: dokonanych lotów w transporcie międzynarodowym, przychodach z działalności w transporcie międzynarodowym, ilości pasażerów oraz towarów lub przesyłek w transporcie międzynarodowym. Dodatkowo za takich przewoźników mogą zostać uznani również ci którzy nie posiadają siedziby w Polsce i zostali na terenie swojego kraju uznani za przewoźników należących do tej kategorii. Lista takich przewoźników jest ogłaszana raz w roku przez Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego. Ponadto należy nadmienić, że aby można było zastosować stawkę 0 % konieczne jest spełnienie przez przewoźnika również innych wymagań określonych przez odrębne przepisy.

Jako podatnik zobowiązany do prowadzenia ewidencji czynności gospodarczych prowadzimy podatkową księgę przychodów i rozchodów. Nikt jednak nie jest perfekcyjny. Załóżmy, że prowadzimy tą księgę samodzielnie bądź też korzystaliśmy z usług rachunkowości online (gdzie wg prawa nadal to my prowadzimy tę ewidencję) jednakże na skutek nawału zajęć popełniliśmy w niej błędy, które z kolei zostały wykazane w kontroli przeprowadzonej przez organ podatkowy. Co teraz?
Podatkowa księga przychodów i rozchodów to dokument stanowiący dowód, dzięki któremu określane są zobowiązania podatkowe wobec Urzędu skarbowego. Księga przychodów i rozchodów musi być prowadzona w sposób niewadliwy i rzetelny- jedynie wtedy może zostać uznane, że spełnia wymogi przepisów prawa. Jeśli zawiera błędy może zostać w całości zakwestionowana- jednakże nie wszystkie błędy eliminują ją od razu. Jest ustanowiona pewna tolerancja- np. księga nadal może zostać uznana za rzetelną jeśli zawarte w niej błędy są skutkiem oczywistego błędu- należy jednak wtedy przedstawić inne dowody poświadczające stan faktyczny. Również jeśli brak odpowiedniej ewidencji wynika z nieszczęśliwego wypadku lub innego zdarzenia losowego to też jest to jak najbardziej okoliczność łagodząca i może nie mieć wpływu na uznanie rzetelności księgi przychodów i rozchodów. Za mało ważne uznaje się również omyłkowe obliczanie przychodu w granicy 0,5 % lub powodujące zwiększenie podstawy opodatkowania (z wyjątkami).

Po założeniu własnej działalności gospodarczej, w zależności od dochodów oraz rodzaju działalności, często jesteśmy zobowiązani regulacjami prawnymi do prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Przy czym warto zaznaczyć prawidłową definicję księgi przychodów i rozchodów- otóż księga ta nie jest księgą rachunkową (taki e księgi należy prowadzić przy rachunkowości pełnej) a księgą podatkową (ma status dokumentu podatkowego).
W jaki sposób prowadzić księgę przychodów i rozchodów? Jeśli jesteśmy zobowiązani do prowadzenia tego typu ewidencji to najprostszym ale i najdroższym wyjściem jest wynajęcie danej osoby np. zatrudnienie księgowej na umowę zlecenie bądź też oddelegowanie prowadzenia rachunkowości naszej firmy do firmy obcej np. biura rachunkowego, które specjalizuje się w tego działalności i zwykle posiada również spore doświadczenie w podatkach i rachunkowości co również jest dużą zaletą takiej współpracy gdyż zawsze taka osoba może podpowiedzieć coś, wytłumaczyć itd. Jednakże podatkową księgę przychodów i rozchodów można również prowadzić samemu- albo w papierowej wersji (jeśli znamy się na tym) bądź w wersji elektronicznej, przy pomocy serwisu internetowego, który udostępnia taką funkcję. Jeśli księgę prowadzimy w serwisie to znaczna część czynności związanych z prowadzeniem takiej ewidencji jest czyniona automatycznie przez używane oprogramowanie (są to np. takie czynności jak dodawanie do ewidencji faktur). Ponadto nie ma tez problemu z czynieniem poprawek w księdze.

Aby w Twojej firmie możliwe było prowadzenie bilansu w formie uproszczonej muszą zostać spełnione pewne wymagania określone w ustawie o rachunkowości. Przede wszystkim należy sprawdzić czy za rok, którego dotyczy sporządzane sprawozdanie oraz za rok poprzedni nie zostały przekroczone dwie z trzech nastepujących wartości (przeliczenia walutowego dokonuje się za pomocą kursu średniego ogłoszonego w dniu sporządzania bilansu):
przychody netto związane ze sprzedażą produktów oraz operacji finansowych (wyrażone w PLN) nie przekroczyły limitu 4 milionów euro,
zatrudnienie średnioroczne nie przekroczyło limitu 50 osób (przeliczamy na pełne etaty),
zsumowane aktywa bilansu z końca roku obrotowego (wyrażone w PLN) nie przekraczają limitu 2 mln euro.

Jeśli dwa z trzech powyższych warunków zostały spełnione to istnieje możliwość sporządzenia bilansu uproszczonego, przy czym nie ma tu znaczenia w jaki sposób bilans był sporządzany w latach poprzenich. Oczywiście są pewne wyjątki- dotyczy to firm, które nie mogą sporządzać bilansu w formie uproszczonej niezależnie od spełnienia powyższych warunków. Są to zakłady ubezpieczeń i reasekuracji oraz banki. Szczegóły dotyczące poprawnego sporządzenia bilansu w formie uproszczonej znaleźć można w załączniku nr ustawy o rachunkowości. Pamiętajmy również, że dokument musi zostać sporządzany w taki sposób aby przedstawiał dane za ostatni jak i przedostatni rok obrotowy. Podstawa: art. 50 ustawy o rachunkowości.

Niektóre podmioty gospodarcze, które są wymieniane na tej stronie posiadają ustawowy obowiązek prowadzenia Podatkowej Księgi Przychodów i Rozchodów. Należą do nich osoby opodatkowane na zasadach ogólnych (w przeciwieństwie do ryczałtu i karty podatkowej)- osoby fizyczne oraz spółki cywilne osób fizycznych, spółki partnerskie, spółki jawne osób fizycznych. Wymusza to na nich rozporządzenie Ministerstwa Finansów w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (jeśli chodzi o regulacje dotyczące sposobów prowadzenia księgi) oraz ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jeśli chodzi o podmioty takie jak spółki cywilne i jawne osób prawnych to nie mogą one prowadzić podatkowej księgi przychodów i rozchodów- zamiast tego zobowiązane są do prowadzenia ksiąg rachunkowych (warto pamiętać, że księga przychodów i rozchodów nie jest księgą rachunkową a księgą podatkową). Prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów możemy dopóki prawo nas nie obliguje do prowadzenia księgi rachunkowej czyli jeśli w poprzednim roku podatkowym przychód netto wyniósł równowartość lub też przekroczył 800 tysięcy euro(kurs użyty do przeliczenia należy to średni kurs z 30 września roku poprzedzającego rok podatkowy)- księgę rachunkową należy rozpocząć od następnego roku. Również przedsiębiorcy, którzy nie posiadają obowiązku prowadzenia księgi rachunkowej mogą ją prowadzić zamiast podatkowej księgi przychodów i rozchodów jednakże o swojej decyzji muszą zawiadomić odpowiedni urząd skarbowy właściwy dla siedzib firmy.

Jeśli prowadzimy przedsiębiorstwo korzystające z księgowości uproszczonej to oznacza to, że jesteśmy zobowiązani do prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (wyjątek stanowią tutaj osoby, które dokonują likwidacji działalności, wykonują zawód adwokacki w zespole adwokackim, dokonują transportu osób bądź towarów w taborze konnym oraz opłacają podatek dochodowy zryczałtowany). Księga taka musi być prowadzona przede wszystkim w sposób rzetelny, w języku polskim (ponadto wszelkie obce waluty muszą przeliczone wg obowiązujących przepisów na złotówki), z zachowaniem terminowości ewidencjonowania wpisów oraz bez błędu obliczeniowych z zachowaniem odpowiedniej czytelności (nie wolno używać żadnego rodzaju korektorów itp.).
Co zawiera księga przychodów i rozchodów? Jest to siedemnaście kolumn podzielonych umownie na trzy główne- kontrahent, przychód, wydatek(koszt). Poniżej opiszę każdą kolumnę:
1 to kolumna liczby porządkowej,
2 to data,
3 – numer dowodu księgowego,
4 oraz 5 dane identyfikacyjne określonego kontrahenta,
6 opis wykonanej czynności gospodarczej,
7,8 i 9 to kolumny przychodu- odpowiednio: wartość sprzedaży, przychody pozostałe nie związane bezpośrednio z działalnością, 9 to suma kolumn 7 i 8,
10 – zakup materiał i towarów wg ceny zakupu
11 – koszty uboczne,
12 do 15 to kolumny wydatków, 12 to koszty reprezentacji oraz reklamy w limicie (limit ustawowo regulowany- nie może przekroczyć 0,25% rocznego przychodu), 13 to wynagrodzenia, 14 to pozostałe wydatki, 15 jest sumą poprzednich kolumn,
16 – inne sprawy gospodarcze,
17 – uwagi.

Ustawa zobowiązuje przedsiębiorców do prowadzenia określonej oddzielnymi przepisami ewidencji środków trwałych- pamiętajmy, że za środek trwały można uznać wszystkie urządzenia oraz nieruchomości, których przewidywany okres użyteczności przekracza rok. Pamiętajmy, że aby zostały wypełnione przesłanki pozwalające na dokonanie wpisu do ewidencji środków trwałych wartość pierwotna dane środka musi wynosić więcej niż 3500 złotych oraz przewidywany okres użyteczności przekracza rok. Środek taki musi również być uznany za całościowy i kompletny, zdatny do użytku oraz zakupiony z przeznaczeniem na potrzeby danej jednostki oraz musi być własnością (bądź współwłasnością) danego płatnika.
Pamiętajmy również, że za wartość początkową (pierwotną) uznać należy cenę dane zakupu oraz koszty, które ponieśliśmy w celu pozyskania tego środka czyli doliczyć należy również koszt transportu, załadunku oraz rozładunku, ewentualnego montażu, uruchomienia, dostosowania, opłat urzędowych, odsetek i prowizji (zmniejszonych jednak o podatek należny).
Jeśli dany środek trwały zostały wytworzony przez nasze przedsiębiorstwo to za wartość początkową należy uznać koszty takie jak wynagrodzenia, materiały, usługi zewnętrzne oraz inne za wyjątkiem pracy samego przedsiębiorcy oraz jego najbliższej rodziny (również nie należy doliczać wydatków zarządu).
Jeśli mamy doczynienia ze środkiem trwałym, którego wartość jest niższa od 3500 zł ale większa niż 1500 zł to należy taki środek wpisać do ewidencji wyposażenia.

Czego dotyczy amortyzacja kosztów w przedsiębiorstwie? Do kosztów nie można bezpośrednio wliczyć wszystkich zakupów lub tworzenia we własnym zakresie środków trwałych, których wartość przekracza 3500 złotych. Co może być uznane za środek trwały? Są to maszyny, urządzenia oraz środki transportu, budowle i lokale, które stanowią odrębną własność oraz pozostałe przedmioty, których przewidywany okres używania wynosi więcej niż rok. Należy pamiętać aby środki trwałe ujmować w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych oraz prawnych. Jeżeli wartość pierwotna takiego środka nie przekracza 3500 zł to koszt takiego środka trwałego może być zaliczony jednokrotnie do kosztów uzyskania przychodów (po tym zabiegu nie powinien być ujmowany więcej w ewidencji).
Co uważane jest za cenę początkową danego środka trwałego? Jest to po prostu cena za jaką nasze przedsiębiorstwo nabyło dany produkt przy czym doliczana do właściwej ceny towaru jest również kwota związana z przekazaniem danego towaru np. transport, ubezpieczenie, zamontowanie, opłaty skarbowe etc. Jeśli importujemy dany produkt to cena nabycia musi być zmniejszona o podatek akcyzowy od importu składników majątku oraz cło (za wyjątkiem przypadków opisanych w odrębnych przepisach).
Na czym zatem polega amortyzacja? Jest to pewien sposób rozłożenia rozliczenia kosztu danego środka trwałego na raty- chodzi o odpisy amortyzacyjne wprowadzone przez ustawodawcę. Odpisy te uwzględniają również stopniową utratę wartości środka trwałego na skutek zużycia.