Archive for the ‘kpir’ Category
Fakturę pro forma wystawia niewielu przedsiębiorców. Praktyki te stosowane są najczęściej w przypadku świadczenia usług, które mogą, ale nie muszą być kontynuowane. Do takowych dziedzin należy hosting stron i wypożyczanie serwerów, tudzież opieka nad siecią, czyli jej administrowanie, jak i dbałość o poprawne funkcjonowanie stron i tym podobne. Ogólnie rzecz biorąc chodzi o czynności, które nie zostały jeszcze wykonane, lub nie zostały dostarczone, a jedna ze stron chce dać kontrahentowi ogląd na obecny stan sytuacji. Read the rest of this entry »
Jako podatnik zobowiązany do prowadzenia ewidencji czynności gospodarczych prowadzimy podatkową księgę przychodów i rozchodów. Nikt jednak nie jest perfekcyjny. Załóżmy, że prowadzimy tą księgę samodzielnie bądź też korzystaliśmy z usług rachunkowości online (gdzie wg prawa nadal to my prowadzimy tę ewidencję) jednakże na skutek nawału zajęć popełniliśmy w niej błędy, które z kolei zostały wykazane w kontroli przeprowadzonej przez organ podatkowy. Co teraz?
Podatkowa księga przychodów i rozchodów to dokument stanowiący dowód, dzięki któremu określane są zobowiązania podatkowe wobec Urzędu skarbowego. Księga przychodów i rozchodów musi być prowadzona w sposób niewadliwy i rzetelny- jedynie wtedy może zostać uznane, że spełnia wymogi przepisów prawa. Jeśli zawiera błędy może zostać w całości zakwestionowana- jednakże nie wszystkie błędy eliminują ją od razu. Jest ustanowiona pewna tolerancja- np. księga nadal może zostać uznana za rzetelną jeśli zawarte w niej błędy są skutkiem oczywistego błędu- należy jednak wtedy przedstawić inne dowody poświadczające stan faktyczny. Również jeśli brak odpowiedniej ewidencji wynika z nieszczęśliwego wypadku lub innego zdarzenia losowego to też jest to jak najbardziej okoliczność łagodząca i może nie mieć wpływu na uznanie rzetelności księgi przychodów i rozchodów. Za mało ważne uznaje się również omyłkowe obliczanie przychodu w granicy 0,5 % lub powodujące zwiększenie podstawy opodatkowania (z wyjątkami).
Po założeniu własnej działalności gospodarczej, w zależności od dochodów oraz rodzaju działalności, często jesteśmy zobowiązani regulacjami prawnymi do prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Przy czym warto zaznaczyć prawidłową definicję księgi przychodów i rozchodów- otóż księga ta nie jest księgą rachunkową (taki e księgi należy prowadzić przy rachunkowości pełnej) a księgą podatkową (ma status dokumentu podatkowego).
W jaki sposób prowadzić księgę przychodów i rozchodów? Jeśli jesteśmy zobowiązani do prowadzenia tego typu ewidencji to najprostszym ale i najdroższym wyjściem jest wynajęcie danej osoby np. zatrudnienie księgowej na umowę zlecenie bądź też oddelegowanie prowadzenia rachunkowości naszej firmy do firmy obcej np. biura rachunkowego, które specjalizuje się w tego działalności i zwykle posiada również spore doświadczenie w podatkach i rachunkowości co również jest dużą zaletą takiej współpracy gdyż zawsze taka osoba może podpowiedzieć coś, wytłumaczyć itd. Jednakże podatkową księgę przychodów i rozchodów można również prowadzić samemu- albo w papierowej wersji (jeśli znamy się na tym) bądź w wersji elektronicznej, przy pomocy serwisu internetowego, który udostępnia taką funkcję. Jeśli księgę prowadzimy w serwisie to znaczna część czynności związanych z prowadzeniem takiej ewidencji jest czyniona automatycznie przez używane oprogramowanie (są to np. takie czynności jak dodawanie do ewidencji faktur). Ponadto nie ma tez problemu z czynieniem poprawek w księdze.
Jeżeli jesteśmy przedsiębiorcami, którzy na mocy ustawy są zobowiązani do prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów lecz nie dopilnujemy tego obowiązku bez wyraźnej przyczyny możemy zostać uznani za winnych przestępstwa skarbowego. Oczywiście występuje to w przypadkach gdy sami prowadzimy naszą księgowość i nie oddelegowaliśmy prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów do firmy zewnętrznej takiej jak biuro rachunkowe lub na rzecz osoby posiadającej odpowiednie uprawnienia (np. doradcy podatkowego bądź biegłego rewidenta). Jeśli jesteśmy odpowiedzialni za nierzetelność naszej księgi przychodów i rozchodów to ważna dla nas informacją może być kiedy przedawnia się takie zdarzenie. Termin zależny jest od powagi popełnione przez nas błędu ponieważ czyn ten może być zakwalifikowany jako wykroczenie skarbowe lub przestępstwo skarbowe. W zależności od kwalifikacja zmienia się okres przedawnienia oraz grożące kary. Przestępstwo skarbowe, które dotyczy nierzetelnego prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów przedawnia się po upływie 5 lat od momentu popełnienia takiego przestępstwa. W przypadku wykroczeń okres ten wynosi rok. Należy jednak pamiętać, że okresy te zostają przedłużone jeśli zostanie wszczęte postępowanie. Aby uniknąć takich problemów pamiętajmy aby prowadzić nasze podatkowe księgi przychodów i rozchodów rzetelnie i zgodnie z wytycznymi. W ostateczności lepiej nawet zapłacić za prowadzenie księgi przez wyspecjalizowana firmę niż zostać skazanym wyrokiem.
Niektóre podmioty gospodarcze, które są wymieniane na tej stronie posiadają ustawowy obowiązek prowadzenia Podatkowej Księgi Przychodów i Rozchodów. Należą do nich osoby opodatkowane na zasadach ogólnych (w przeciwieństwie do ryczałtu i karty podatkowej)- osoby fizyczne oraz spółki cywilne osób fizycznych, spółki partnerskie, spółki jawne osób fizycznych. Wymusza to na nich rozporządzenie Ministerstwa Finansów w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (jeśli chodzi o regulacje dotyczące sposobów prowadzenia księgi) oraz ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jeśli chodzi o podmioty takie jak spółki cywilne i jawne osób prawnych to nie mogą one prowadzić podatkowej księgi przychodów i rozchodów- zamiast tego zobowiązane są do prowadzenia ksiąg rachunkowych (warto pamiętać, że księga przychodów i rozchodów nie jest księgą rachunkową a księgą podatkową). Prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów możemy dopóki prawo nas nie obliguje do prowadzenia księgi rachunkowej czyli jeśli w poprzednim roku podatkowym przychód netto wyniósł równowartość lub też przekroczył 800 tysięcy euro(kurs użyty do przeliczenia należy to średni kurs z 30 września roku poprzedzającego rok podatkowy)- księgę rachunkową należy rozpocząć od następnego roku. Również przedsiębiorcy, którzy nie posiadają obowiązku prowadzenia księgi rachunkowej mogą ją prowadzić zamiast podatkowej księgi przychodów i rozchodów jednakże o swojej decyzji muszą zawiadomić odpowiedni urząd skarbowy właściwy dla siedzib firmy.
Jeśli prowadzimy przedsiębiorstwo korzystające z księgowości uproszczonej to oznacza to, że jesteśmy zobowiązani do prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (wyjątek stanowią tutaj osoby, które dokonują likwidacji działalności, wykonują zawód adwokacki w zespole adwokackim, dokonują transportu osób bądź towarów w taborze konnym oraz opłacają podatek dochodowy zryczałtowany). Księga taka musi być prowadzona przede wszystkim w sposób rzetelny, w języku polskim (ponadto wszelkie obce waluty muszą przeliczone wg obowiązujących przepisów na złotówki), z zachowaniem terminowości ewidencjonowania wpisów oraz bez błędu obliczeniowych z zachowaniem odpowiedniej czytelności (nie wolno używać żadnego rodzaju korektorów itp.).
Co zawiera księga przychodów i rozchodów? Jest to siedemnaście kolumn podzielonych umownie na trzy główne- kontrahent, przychód, wydatek(koszt). Poniżej opiszę każdą kolumnę:
1 to kolumna liczby porządkowej,
2 to data,
3 – numer dowodu księgowego,
4 oraz 5 dane identyfikacyjne określonego kontrahenta,
6 opis wykonanej czynności gospodarczej,
7,8 i 9 to kolumny przychodu- odpowiednio: wartość sprzedaży, przychody pozostałe nie związane bezpośrednio z działalnością, 9 to suma kolumn 7 i 8,
10 – zakup materiał i towarów wg ceny zakupu
11 – koszty uboczne,
12 do 15 to kolumny wydatków, 12 to koszty reprezentacji oraz reklamy w limicie (limit ustawowo regulowany- nie może przekroczyć 0,25% rocznego przychodu), 13 to wynagrodzenia, 14 to pozostałe wydatki, 15 jest sumą poprzednich kolumn,
16 – inne sprawy gospodarcze,
17 – uwagi.
Ustawa zobowiązuje przedsiębiorców do prowadzenia określonej oddzielnymi przepisami ewidencji środków trwałych- pamiętajmy, że za środek trwały można uznać wszystkie urządzenia oraz nieruchomości, których przewidywany okres użyteczności przekracza rok. Pamiętajmy, że aby zostały wypełnione przesłanki pozwalające na dokonanie wpisu do ewidencji środków trwałych wartość pierwotna dane środka musi wynosić więcej niż 3500 złotych oraz przewidywany okres użyteczności przekracza rok. Środek taki musi również być uznany za całościowy i kompletny, zdatny do użytku oraz zakupiony z przeznaczeniem na potrzeby danej jednostki oraz musi być własnością (bądź współwłasnością) danego płatnika.
Pamiętajmy również, że za wartość początkową (pierwotną) uznać należy cenę dane zakupu oraz koszty, które ponieśliśmy w celu pozyskania tego środka czyli doliczyć należy również koszt transportu, załadunku oraz rozładunku, ewentualnego montażu, uruchomienia, dostosowania, opłat urzędowych, odsetek i prowizji (zmniejszonych jednak o podatek należny).
Jeśli dany środek trwały zostały wytworzony przez nasze przedsiębiorstwo to za wartość początkową należy uznać koszty takie jak wynagrodzenia, materiały, usługi zewnętrzne oraz inne za wyjątkiem pracy samego przedsiębiorcy oraz jego najbliższej rodziny (również nie należy doliczać wydatków zarządu).
Jeśli mamy doczynienia ze środkiem trwałym, którego wartość jest niższa od 3500 zł ale większa niż 1500 zł to należy taki środek wpisać do ewidencji wyposażenia.
Czego dotyczy amortyzacja kosztów w przedsiębiorstwie? Do kosztów nie można bezpośrednio wliczyć wszystkich zakupów lub tworzenia we własnym zakresie środków trwałych, których wartość przekracza 3500 złotych. Co może być uznane za środek trwały? Są to maszyny, urządzenia oraz środki transportu, budowle i lokale, które stanowią odrębną własność oraz pozostałe przedmioty, których przewidywany okres używania wynosi więcej niż rok. Należy pamiętać aby środki trwałe ujmować w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych oraz prawnych. Jeżeli wartość pierwotna takiego środka nie przekracza 3500 zł to koszt takiego środka trwałego może być zaliczony jednokrotnie do kosztów uzyskania przychodów (po tym zabiegu nie powinien być ujmowany więcej w ewidencji).
Co uważane jest za cenę początkową danego środka trwałego? Jest to po prostu cena za jaką nasze przedsiębiorstwo nabyło dany produkt przy czym doliczana do właściwej ceny towaru jest również kwota związana z przekazaniem danego towaru np. transport, ubezpieczenie, zamontowanie, opłaty skarbowe etc. Jeśli importujemy dany produkt to cena nabycia musi być zmniejszona o podatek akcyzowy od importu składników majątku oraz cło (za wyjątkiem przypadków opisanych w odrębnych przepisach).
Na czym zatem polega amortyzacja? Jest to pewien sposób rozłożenia rozliczenia kosztu danego środka trwałego na raty- chodzi o odpisy amortyzacyjne wprowadzone przez ustawodawcę. Odpisy te uwzględniają również stopniową utratę wartości środka trwałego na skutek zużycia.